zondag 2 augustus 2015

Zonnige zondag

Verwend door het leven...

Zaterdag is mijn zwaarste werkdag: van 11-19 uur en loei druk.Om dan bij thuiskomst niet alleen door een dampend bord zalige pasta te worden opgewacht maar ook door dit is zalig:



Beide zelfgemaakt door mijn Karel, dat is hemels he! Verwend :)

Onze enige (niet door slakken opgevreten wegens op de vensterbank gezet) overblijvende zonnebloem staat sinds vanmorgen in bloem. Verwend :)



Vandaag gingen we eerst naar de bib.
Daarna dronken we een limonade in het zonnetje op het terras aan de bib.
Verwend :)

Daarna gingen we naar ons favoriete park:










Ons park alwaar het licht magisch was, ik een witte vogel op mijn ring zag én er overal Geluksvissen werden gehangen.
Verwend :)

Voedsel voor de ziel getankt...

Het leven is mooi op deze zalige zonnige zondag!
Dank dank dank.

Niets is zo verkwikkend als op een mooie dag
in de schaduw zitten en naar het groen kijken.
-Jane Austen-

Nog een fijne dag!
Liefs Els

Ps: Niet vergeten vlinders te tellen!

donderdag 30 juli 2015

Gelukkig.

Ik ben dus ik denk 

Zo werkt dat bij mij: ik ben dus ik denk. In deze volgorde. Deze week zag ik Joris Luyendijk in Alleen Elvis blijft bestaan (onze Zomergasten-versie) en dat was boeiend!
(Tussen haakjes: ik kijk weinig tv en neem alles op, deze aflevering stond al lang te wachten...)

Waarschuwing: hierna volgt een blik in mijn hoofd. Het kan ferm vermoeiend worden ;)

Ik vond Joris al langer een enorm interessante man. Als schrijver, antropoloog en interviewer en nu blijkt dat wij 'van dezelfde soort' zijn. De denkende mens.
Klinkt arrogant maar zo is het niet bedoeld hoor.
Ik hoorde al vaker in mijn leven dat ik niet altijd zo veel moet nadenken over alles maar ik kan niet anders. Mijn hoofd staat nooit stil. Pas door Joris besefte ik dat dat niet bij iedereen zo is. Sommige mensen hebben de gave om hun hoofd uit of op stil te zetten. Of dat gaat vanzelf, geen idee...

Wij, Joris en ik (hij moest het horen) delen dus een opwijking, hoera!
Soms is die opwijking fijn, je bedenkt wel eens iets boeiends. Maar vaak is het gewoon enorm vermoeiend... Dus als jij een hoofd hebt dat geregeld stil is: ik ben jaloers :) Ik moet daar in alle rust en stilte voor op mijn mat gaan zitten mediteren (proberen) en dan nog...

Ik denk dus ook veel na over mijn Geluksvissen...
Ik ben daar ondertussen bijna 2 jaar met bezig, er kwamen ook al Geluksplanten bij. Al bij al een drukke bedoening waar ik vaak veel tijd en wat centen in steek. Maar dankzij jullie geweldige restjes-bijdragen kan ik er maanden tegen: dank, dank, dank!!!


Wie herkent er zijn bijdrage?


Ik heb het al eens gezegd, ik krijg gemiddeld 1 op 10 keer een reactie. Niet veel dus. En toch. Die reacties zijn telkens zo ontroerend. En daar doe ik het voor.
Voor mensen die geluk nodig hebben omdat ze gaan trouwen, een moeilijk examen hebben of een stervende papa, een gestorven kleinkind, een hulpbehoevende papa,...

Allemaal goed dus. En toch, dan denk ik...
Als ik die mensen hun mail lees, hun leed hoor, is een Geluksvis dan wel genoeg? Moet ik dan niet nog meer doen?
En waarom wil ik persé een reactie? Omdat ik toch stiekem graag een 'dank u wel hoor'? En is dat dan niet eerder egoïstisch ipv altruïstisch?
Als het geven me gelukkig maakt, doe ik het dan voor mijzelf of voor de anderen?
Waarom wil ik toch zo fanatiek graag de wereld mooier maken? Heb ik een Jezus-complex?

Herkent iemand dit soort vragen?
Als ik ze nu zwart op wit zie staan schuilt in elke vraag wel de diepere vraag 'ben ik goed bezig, ben ik genoeg'? Denk ik.
Ja, die onzekerheid, die zit er nog ferm in... Soms.
Vroeger altijd. Dus dat is al vooruitgang he.

Ik doe mijn Geluksprojecten nog altijd enorm graag. En als ik de reacties van de mensen terug lees bereik ik er wel degelijk iets met. Ik heb al mensen gelukkig gemaakt, hoop gegeven.
En dat lichtje, dat vonkje daar doe ik het voor.

Ik maak mensen gelukkig en zij mij.
 (Ook heel moeilijk (voor mij) om te zeggen, klinkt zo 'stoeferig')

En mijn hoofd en denken maken mij ook vaak gelukkig. Niet altijd, maar dat is het leven.
Vanaf nu kan ik dan toch maar denken dat ik niet alleen ben met mijn opwijking, hé Joris ;)
Karel mag ook lid worden van de club, nog kandidaten?


Verdwaald zijn in de bossen, is niet echt verdwaald zijn.
Echt verdwaald ben je pas als je vergeet wie je bent.
-Ajahn Chah-

Nog een fijne opwijkende donderdag gewenst!
Liefs Els



dinsdag 28 juli 2015

Welkom Elin

Dankbaar

Vorige week belde de postbode aan, hij bracht me een mooie groene doos. En wat zat er in die doos?


Knap he! Een echte Haakjuffie pop. Zij is enorm getalenteerd én heel lief. Kijk maar eens op haar poppenblog!
Jammer genoeg is ze ook al heel lang ziek, maar ondanks het ziek zijn is zij een enorm positieve, Heppie Madam. En dat kan je hier zien.

Ik ben haar enorm dankbaar voor het vele moois dat ik in de loop der jaren al van haar mocht ontvangen.
Nu ben ik vooral verliefd op Elin :)



Vol mooie, schattige details. Alles even mooi en perfect afgewerkt. Echt indrukwekkend!
En Elin kwam niet alleen, ze had nog een hele doos bij zich:


Wolletjes voor mijn Geluksvissen! Ik kan wel er wel even tegen nu :)


Tussen haakjes, de teller staat al op 290 gehangen Geluksvissen!

Dikke, dikke merci lieve Haakjuffie!
Voor al je moois, je liefs, je steun en het geweldige voorbeeld dat je bent!
Dikke kus!

Als iemand zegt 'dat is onmogelijk',
dan weet je wat je te doen staat.
-John Cage-

En jullie ook allemaal een dikke kus en nog een fijne Dankbare DinsDag,
liefs Els





zondag 26 juli 2015

Vroeg uit de veren

Zalige zondag

Vroeg uit de veren om de regen voor te zijn loont!
Kijk maar even mee naar onze zalige zondag, deze ochtend:

Ik liet een Geluksplant en 2 Geluksvissen achter.


Veel moois voor de Wolkenclub!




2 Rare vogels :)




Mooi he! Echt zomers weer. Nu is daar niets meer van te merken, we waren dus net op tijd terug thuis.
We deden een lange wandeling in het Mechels Broek, een aanrader. Ik ben helemaal terug opgeladen. Terug aan het werk zijn is fijn maar ook super vermoeiend.

Ik werk maar part time maar toch... Alles is nieuw, het is druk op mijn werk én ik moet met de tram.
Voor mij, met mijn PTSS, een hele opgave, elke dag opnieuw.
Ik doe het graag hoor en het zal ook wel makkelijker worden, denk ik. Maar nu kon ik mijn portie rust en voedsel voor de ziel heeel goed gebruiken.

We sloten deze ochtend af met een coupeke ijs én warme chocomelk (het begon al frisser te worden) op een Mechels terras. Geweldig gezellige stad lijkt me. Ik zag allerlei toffe winkels en wil dus graag nog eens terug gaan als deze open zijn. Iemand Mechelen-kenner?

En  nu is het blogtijd én er is ook een of ander koerske op tv ;)
Karel moest het horen :))


Tijd is geen snelweg tussen wieg en graf,
maar ruimte om te parkeren in de zon.
-Phil Bosmans-
 
Geniet nog van deze zondag! Met of zonder Tour op tv...
Liefs Els


donderdag 23 juli 2015

Nood aan avontuur

Klein Elsje

Ik ben en blijf een klein meisje. Ik draag niet alleen jurken met poesjes op, ik ben ook dol op kinderboeken én op kleine avonturen. Met de nadruk op kleine, grote daar ben ik te 'huiselijk' voor.
Laat mij maar op verkenning gaan, dingen doen, beleven,...
Een opwijking zeker ;)

Daarom viel het Kunstenfestivalt te Watou dit jaar wat tegen...
Voor ons is dat bijna 2 uur rijden, de inkom was 15 euro,... Wel, dan heb ik hoge verwachtingen.
Noem mij gerust een cultuurbarbaar. Naar zo iets moet je niet gaan voor het avontuur maar voor de kunst, weet ik.
Maar ik ga voor beide.

Er was wel veel moois maar een topjaar kan ik het niet noemen. We zijn daar al meer dan 10 keer geweest dus dan mag ik dat zeggen he.

Moois met woorden, dat zie ik graag.

Met een andere tekst wil ik dit thuis.

Indrukwekkend he, heel de ruimte rook ook naar aarde, mmm!


Karel, ik wil thuis ook lichtjes!

Watou an sich is altijd al kunst.

Kunst, gemaakt door Karel.

Bart stelt nooit teleur!

Geuren ruiken!
Het laatste was het fijnste. Je kon per tafeltje twee geuren ruiken (uit die 'microfoontjes') en je idee daarover in het boek schrijven. Tof!
Dan komt het klein meisje in mij volop aan zijn trekken :)

Dus al bij al was het mooi hoor. En je moet gewoon elk jaar gaan, het is een geweldig initiatief.
Maar ik hoop voor volgend jaar op iets meer doe-dingen...
Hint, hint,...
Iets meer opwijkingen, maakt het leven fijner :))


Soms betekent overgave dat je jouw pogingen om dingen
te begrijpen opgeeft en je er vrede mee hebt
dat je het niet weet.
-Eckhardt Tolle-

Nog een opwijkende donderdag!
liefs Els


woensdag 22 juli 2015

Dankbaar op woensdag

Een wonder

Steek een aardappel in een pot met zand.
Wacht.
Er komt een plant.
Aard aan.
Laat groeien.
Geef water.
Bruine plant?
Steek je handen in het zand.
Tast.
Haal kleine wondertjes boven.
Steek er eentje terug.
Laat alles van voor af aan beginnen.
Jaar na jaar na jaar.

Geen idee of er aan deze kringloop ooit een einde komt.
Ondertussen geniet ik.
Een kinderhand is gauw gevuld.
Mijn eigen patatjes lust ik wel :)


Een wonder.
Dingen die fijn zijn!
Dankbaar!!!




Meer moet dat niet zijn.
Een kinderhand is gauw gevuld.
De mijne ook.

Daarom een kaars voor zij die het nodig hebben.


Dikke kus!


Pas wanneer we de vergeefse strijd opgeven om iets naar onze hand te zetten, ervaren we de intensiviteit en het mysterie van het leven.
-Sharon Salzberg-

Liefs Els

zondag 19 juli 2015

Top 10 dag...

...oftewel ook gewoon zondag


Een gewone zondag, geen top weer maar toch een mooie dag:

1. Van vandaag tot en met dinsdag zijn Karel en ik samen thuis, olé!
2. Het regent een beetje, goed voor de tuin


3. Maar niet zo veel regen dat we niet uit wandelen kunnen gaan


4. Er is zelfs op grijze dagen kleur te vinden:



5. Ons poezekes zijn brave mannekes





6. Caries lijkt nooit een staart gehad te hebben gehad


7. Ik kan 'teen en tander' oogsten in ons mini potten-tuintje



8. Ik sta in de Nederlandse Libelle!



Nu te koop in de winkel!

9. Ik verkocht al veel Echte Els postkaarten (maar nog niet genoeg, laat jullie gaan)


10. Straks gaan we met ons tweetjes mosselen eten, de eerste dit jaar. Vieren dat we 202 maanden samen zijn :)

Een mooie top tien he! Moet je zelf ook eens proberen, lukt elke dag.
Elke dag is er wel iets moois, valt er wel iets te vieren. Gewoon goed kijken.
Geniet er van!


Parodeur da 'k zijn
Ik hoop da 'k de mensen rondom mij toch ook iet goed te bieden hem
De woardevoller dat ik word
Hoe meer woarde da 'k kan geven
En mag dat toch just het woare geluk wezen

-Tourist Lemc-
(Van de cd En route, mooi!!!)

Nog een fijne zondag, 
liefs Els